Η υψηλή τεχνολογία στον στρατό – Η λεπτή ισορροπία μεταξύ ενόπλων δυνάμεων και βιομηχανίας
Η ταχεία ενσωμάτωση της υψηλής τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) στις ένοπλες δυνάμεις παρουσιάζει ένα δύσκολο δίλημμα: την ανάθεση μέρους των επιχειρήσεών τους σε ιδιωτικές εταιρείες, διακυβεύοντας με αυτόν τον τρόπο την κυριαρχία τους.
Έτσι, στη μία πλευρά στέκονται ειδικοί στην ψηφιακή τεχνολογία και τις τεχνολογίες αιχμής, οι οποίοι καθοδηγούνται από τις δυνάμεις της αγοράς και ελέγχονται από ιδιωτικά κεφάλαια που καθοδηγούνται από την αναζήτηση κερδών, όντας ανεξάρτητοι από οποιονδήποτε πολιτικό έλεγχο.
(AP Photo/U.S. Navy, John F. Williams)
Από την άλλη, υπάρχουν στρατιωτικοί που λογοδοτούν μόνο στην πολιτική εξουσία και έχουν εμμονή με τη στρατηγική, την ιεραρχία και την ιερή και απαραβίαστη φύση του αμυντικού απορρήτου.
Ανάμεσά τους βρίσκεται ο αγώνας για την αναλυτική αποτύπωση του πεδίου της μάχης σε πραγματικό χρόνο, από τον συντονισμό των στρατευμάτων έως εδαφολογικά δεδομένα, δημιουργώντας έναν τεράστιο όγκο δεδομένων που μπορούν να καθορίσουν την έκβαση ενός πολέμου και την τύχη πολλών ζωών.
Πέρα από το ακόμη πιο περίπλοκο ζήτημα των «ρομπότ-δολοφόνων», ένα παράδειγμα συνοψίζει την αμυντική πρόκληση: το πολιτικό δορυφορικό δίκτυο Starlink και το στρατιωτικό αντίστοιχο του, Starshield, το οποίο η Ουκρανία χρειάζεται απεγνωσμένα.
Από την εισβολή της Ρωσίας το 2022, το Κίεβο έχει αντιμετωπίσει περιορισμούς στην πρόσβαση στο Starshield, το οποίο ανήκει στην SpaceX του Ίλον Μασκ, αφήνοντας μια δαμόκλειο σπάθη να κρέμεται πάνω από τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.
(AP Photo/Mikhail Metzel)
Ο Μασκ έχει αλλάξει πολλές φορές τη στάση του απέναντι στην Ουκρανία, επιμένοντας ότι οποιαδήποτε ανωμαλία στο δορυφορικό σύστημα είναι ευθύνη της Ουάσινγκτον και όχι της SpaceX.
Το ζήτημα τέθηκε αυτή την εβδομάδα σ’ ένα συνέδριο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη της Τουρκίας για κρίσιμες τεχνολογίες και ψηφιακό πόλεμο, όπου συμμετείχαν αρχηγοί ενόπλων δυνάμεων, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και εμπειρογνώμονες άμυνας από τα 32 κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ και την Ουκρανία.
«Πρόκειται για ένα δύσκολο ζήτημα, με το οποίο ασχολούνται πολλά υπουργεία Άμυνας», δήλωσε ο αναλυτής Τομ Μπάρτον, της εταιρείας πληροφοριών Janes, διευκρινίζοντας ότι για να μπορέσουν οι εταιρείες να προσφέρουν το λεγόμενο «δικτυωμένο πεδίο μάχης», θα πρέπει να τους δοθεί κάποια πρόσβαση σε εμπιστευτικά δεδομένα.
Όμως οι στρατοί δεν μπορούν να εμπιστευτούν την τύχη τους σε ιδιώτες τεχνικούς, οι οποίοι κυρίως επικεντρώνονται σε ανάγκες της οικονομίας και των πολιτών.
Όμως με την εκρηκτική πρόοδο της τεχνολογίας, οι στρατιωτικοί ηγέτες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συμβιβαστούν.
Για τον υποστράτηγο Ράινερ Μπικ, έναν από τους κορυφαίους νατοϊκούς διοικητές σε θέματα κυβερνοχώρου, το πρόβλημα αυτό αποτελεί «ένα δύσκολο καρύδι που πρέπει να σπάσει».
«Πρέπει να κάνεις επιλογές σχετικά με την ταξινόμηση που θα ορίσεις, για ποια δεδομένα… Το πρόβλημα είναι η εμπιστοσύνη», είπε.
Με αυτήν την άποψη συμφωνεί και ο ναύαρχος Πιερ Βαντιέ, Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ: «η εμπιστοσύνη… είναι το πιο σημαντικό πράγμα», τονίζοντας στη συνέχεια ότι «πρέπει να κλείσουμε το χάσμα μεταξύ εργοστασίου και στρατού. Η Ουκρανία το κατάφερε».
Σχεδόν πέντε χρόνια πολέμου έχουν δώσει στο Κίεβο περισσότερη εμπειρία από οποιονδήποτε άλλον στο ΝΑΤΟ.
Η δυναμική ποικίλλει επίσης ανάλογα με το μέγεθος των εθνικών αμυντικών προϋπολογισμών.
Για τις μεγάλες δυνάμεις, «η συλλογή δεδομένων δεν είναι το πρόβλημα… Αν ξεκινούσε πόλεμος, θα μπορούσαμε να διαθέτουμε τεράστιε ποσότητες. Το πρόβλημα είναι ότι θα ήταν πολύ αργά για να οργανωθούμε», είπε ο Μπικ.
Πηγή: AFP
www.ertnews.gr
Διαβάστε περισσότερα… Read More