Ένας αιώνας ζωής και δράσης για τον δημοφιλή Παναιτωλικό (Γ’ μέρος)

Με σημαντικά βήματα από το 1926 που ιδρύθηκε, ο Παναιτωλικός που σε λίγο καιρό μπαίνει στο δεύτερο αιώνα της ζωής του, κατάφερε να μπει στην κρίσιμη για την καταξίωση και ανάπτυξή του δεκαετία του 1930 και να ριζώσει, ώστε μην διαγράψει τροχιά διάττοντα αστέρα, όπως δυστυχώς συνέβη με πολλούς συλλόγους, αλλά να ξεπεράσει δυσκολίες και συμπληγάδες.

Υπενθυμίζουμε ότι ο αθλητισμός βρίσκονταν σε ρομαντικές εποχές που χαρακτηρίζονταν από ανέχεια και κάθε προσπάθεια σήμαινε κινητοποίηση τμημάτων της κοινωνίας που «μάτωναν» για να στηρίξουν οικονομικά τις προσπάθειες αυτές. Βέβαια το Αγρίνιο σαν μεγάλο καπνεργατικό κέντρο σαφώς πλεονεκτούσε σε σύγκριση με άλλες περιοχές, με ιδιαίτερο ρόλο να έχουν παίξει οι ευεργέτες Αφοί Παπαστράτου, που δεν έλειπαν από καμία κοινωνική προσφορά.

Όπως αναφέρει ο σύλλογος στην ιστορία του: «Το Φιλεκπαιδευτικό έργο του ο Παναιτωλικός το άρχισε δυναμικά το 1926 με δύο τμήματα και το 1932 με ένα τρίτο: α) Την Παιδονομία, από τον Απρίλιο του 1926 μέχρι τέλους του 1933. β) Τις Νυχτερινές Σχολές από τον Οκτώβριο του 1926 μέχρι τον Ιούνιο του 1983. γ) Το Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας, που ιδρύεται στις 14 Νοεμβρίου 1932, με άγνωστη προσφορά. Από τα τρία τμήματα του Φιλεκπαιδευτικού Παναιτωλικού, η κορωνίδα είναι οι Ν.Σ. με 57 χρόνια λειτουργίας.
Το καμάρι του Συλλόγου και της Αγρινιώτικης Κοινωνίας, που το στήριξε όλα τα χρόνια με πάθος».

Υπενθυμίζουμε ότι το κομβικό σημείο του 1930 ήταν η σημαντική του νίκη εναντίον της ποδοσφαιρικής υπερδύναμης της εποχής του Πύρρου Ιωαννίνων.

Μπαίνοντας στο 1931

Παναιτωλικός-ΑΕΚ Πατρών 2-2, διαβάζουμε στις 18-1-1931 εφημερίδα «Το Φως του Αγρινίου», σε ένα γήπεδο βαρύ από τη νεροποντή, αλλά το ενδιαφέρον είναι η σύσταση της εφημερίδας προς τους φιλάθλους του Παναιτωλικού να μην βλασφημούν τους παίκτες όταν χάνουν ευκαιρίες, γιατί ζημιώνουν την ομάδα και γιατί «όποιος είναι έξω από το χορό πολλά τραγούδια ξέρει».

«Κακό χωριό τα λίγα σπίτια», λέει η λαϊκή ρήση και το δημοσίευμα της 1-2-1931 της εφημερίδας «Το Φως του Αγρινίου» το επιβεβαιώνει. Αφού αναφέρει ότι λόγω εσωτερικών διαφορών το ΔΣ του Παναιτωλικού, οδηγήθηκε σε νέες εκλογές, η εφημερίδα γράφει: «Εις την προχθεσινήν εκλογήν οι κ. Θεοδωρόπουλος και Χατζόπουλος ηγήθηκαν έκαστος ιδίος μερίδας εκλεκτών συμπολιτών προς εκλογή Διοικητικού Συμβουλίου/ Η εκλογή προσέλαβε κομματικόν, ούτως ειπείν, χαρακτήρα. Την τελευταίαν στιγμήν ενεφανίσθη και τρίτη κατάστασις, ψηφοδέλτιον των αθλητών».

Στη συνέλευση πριν τις εκλογές γίνονται αντεγκλήσεις και την τάξη επιβάλλει μοίραρχος της χωροφυλακής που με τους υφιστάμενούς του εκκενώνει την αίθουσα. Στην ψηφοφορία δίνουν και παίρνουν οι καταγγελίες ότι έρχονται άσχετοι με το σύλλογο να ψηφίσουν, πότε γράφτηκαν μέλη, ένας αλλοδαπός αποκλείεται επειδή είναι αλλοδαπός, ενώ ένας άλλος επίσης αλλοδαπός τελικά ψηφίζει. Στην είσοδο «τραβολογούνται» ψηφοφόροι για να εξασφαλιστεί η ψήφος τους την τελευταία στιγμή.

Εξελέγησαν επτά Θεοδωροπουλικοί και πέντε Χατζοπουλικοί. Οι αθλητές ενίσχυσαν και στα δύο ψηφοδέλτια δικούς τους και τελικά πέτυχαν οι εννέα εκ των εκλεγέντων να προέρχονται από τις τάξεις τους.

24-4-1932 «Το Φως του Αγρινίου», αναφέρει: ΑΒ Αστέρος-Άρης: 4-1
Κατά τον αγώνα της παρελθούσης Κυριακής μεταξύ ΑΒ ομάδος “Αστέρος” και “Άρεως”, ανεπισήμου της πόλεώς μας, η πρώτη ενίκησε δια 4 τερμάτων κατά 1. Διαιτητής ο κ. Γκέζα.
Β Παναιτωλικού – Κεραυνός: 4-0
Συναντηθεισών επίσης των άνω ομάδωντην ιδίαν Κυριακήν ενίκησεν η πρώτη δια 4 τερμάτων κατά 0. Διαιτητής ο κ. Χρ. Κασσάρας».

Στις 16-5-1938 (η είδηση δημοσιεύτηκε στις 18 του μήνα στο ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΒΗΜΑ) ο Παναιτωλικός υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό Πατρών υπό την παρουσία πολλών φιλάθλων και έγινε ένα εξαιρετικό παιχνίδι με τους Αγρινιώτες να κερδίζουν με 4-3 και να αγωνίζονται με τους: Παντούλας, Μουτζούρης, Παγώνης, Καρακίτσος, Δημουζόπουλος, Παπαπάνος, Ζούπας, Κοσκινάς, Καραθανάσης, Γεωργιάδης και Κασσάρας.

Στο Αγρίνιο φιλοξενήθηκε ο πρωταθλητής Ηπείρου Αβέρωφ Ιωαννίνων, που ήρθε ισόπαλος 1-1 με τον Παναιτωλικό, όπως διαβάζουμε στις 25-5-1938. Οι γηπεδούχοι παρέταξαν τους: Παντούλας, Μουτζούρης, Παγώνης, Παπαπάνος, Διμουζόπουλος, Καρακίτσος, Ζούριας, Κοσκινάς, Γεωργιάδης (Καραθανάσης), Παπαϊωάννου (Χαρίτσος), Κασάρας.

Στις 10-10-1938 η εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΒΗΜΑ αναφέρει ότι ο Παναιτωλικός νίκησε στις 2-10-1938 τον Απόλλωνα Πάτρας με 3-1. Το ενδιαφέρον είναι η αναφορά των πρόσφατων αγώνων των Αγρινιωτών, στους οποίους κέρδισαν τον Ολυμπιακό Πατρών με 4-3 και 2-0, την Παναχαϊκή με 7-1, τη μικτή Αχιλλέα – Αχαϊκής Ενώσεως Πατρών με 4-2, τον Ατρόμητο Ιωαννίνων με 3-1 στο Αγρίνιο και με το ίδιο σκορ στα Ιωάννινα και τον Αβέρωφ Ιωαννίνων με 2-0.

Σε καλό φεγγάρι η ομάδα και ο ανταποκριτής της εφημερίδας Β. Καραθανάσης, έγραφε: «Ο Παναιτωλικός Αγρινίου σήμερον είνε η ισχυροτέρα ομάς Ηπείρου, Άρτης, Πρεβέζης και Πατρών. Διαθέτει 17 παίκτας ισαξίους δια την πρώτην ομάδα και το ευχάριστον είχε, ότι όλοι οι παίκται του είνε Αγρινιώτες και όχι ξένοι, όπως συμβαίνει σε μερικά σωματεία των επαρχιών».

Στις 17-10-1938 η ίδια εφημερίδα αναφέρεται σε αγώνα του Παναιτωλικού εναντίον της ΑΕΚ Πατρών που διεξήχθη στο Αγρίνιο στις 10-10-1938 με τους γηπεδούχους να κερδίζουν με 2-1.

Η σύνθεση ήταν: Παντούλας, Παγώνης, Παπαϊωάννου, Μπούτας, Καρακίτσος, Χαρίτσος, Ζούρκας, Κοσκινάς, Γεωργιάδης, Κασσόρας και Γεροβασίλης. Και το σχόλιο του ανταποκριτή: «Τελευταίως βλέπομεν ότι ο Παναιτωλικός δεν κατέρχεται εις τος εκάστοτε αγώνας του με την ιδίαν σύνθεσιν. Τούτο δε το κάνει δια να παίζουν όλοι οι παίκται του».

Δημοσίευμα της 21-10-1938 αναφέρει ότι για έκτη φορά ο Παναιτωλικός αγωνίστηκε με τον Ηρακλή Πύργου και τον κέρδισε με 6-1. Ήταν η έκτη νίκη του στους έξι αγώνες με την ομάδα της Ηλείας. Η εξάρα σημειώθηκε στο Αγρίνιο στις 16-10-1938. Τα έσοδα του αγώνα ήταν 7.000 δραχμές και δεν σημειώθηκε παθητικό για τον Παναιτωλικού, γιατί συνήθως σε τέτοιους αγώνες τα έξοδα μετάβασης των φιλοξενουμένων και του διαιτητή τα πλήρωναν οι γηπεδούχοι.

Το σχόλιο του συντάκτη Βας. Γκούστα, ήταν ο αγώνας έγινε με απόλυτη αθλητική τάξη και δεν σημειώθηκαν προστριβές μεταξύ των αθλητών «Τόσον οι του Παναιτωλικού, όσον και οι του Ηρακλέους υπήρξαν κατά τον αγώνα πραγματικοί αθληταί, αρκεί να σημειωθή ότι ούτε μία μικρά προστριβή δεν συνέβη μεταξύ τους. Κατά τον αγώνα αυτόν το κοινό έμεινε άναυδον προ της διαιτησίας του κ. Βαλσαμάκη, η οποία υπήρξεν αριστοτεχνική».

Η σύνθεση του Παναιτωλικού: Παπούλας, Παγώνης, Παπαϊωάννου, Μπούτας, Δημουλόπουλος, Καρακίτσος, Χαρίτσος, Ζούρας, Κοσκινάς, Καραθανάσης, Γεωργιάδης και Κασσάρας.

Στις 25-8-1939 στην εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ δημοσιεύτηκε επιστολή με τίτλο
Από το Αγρίνιον – Το γήπεδο Παναιτωλικού.
Την παρουσιάζουμε και μετά θα πάμε στη «μετάφραση» με τα ιστορικά δεδομένα της εποχής.

Κύριε διευθυντά
Δια της παρούσης έρχομαι από των στηλών του «Αθλητισμού» μία διαμαρτυρίαν την οποίαν αν κρίνετε ως ορθήν δημοσιεύετε.
Ως παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και εκ των ιδρυτών του Παναιτωλικού, πιστεύω να μου επιτρέπεται να μιλήσω ελεύθερα δι’ αυτόν.

Η ανωτέρα ομάς τελευταίως με την ίδρυσιν υπό του εργατικού κέντρου του εργατοαθλητικού Συλλόγου Ολυμπιακός, ευρισκομένη εις μεγάλην αθλητικήν νάρκην και αποστερηθείσα των καλλιτέρων της παικτών, έχει κηρύξει πραγματικόν αγώνα κατά του νεοσύστατου αλλά εργατικού Ολυμπιακού μας.

Σε σημείο να μην επιτρέπει το Διοικητικό Συμβούλιον του Παναιτωλικού όχι συνάντησιν, αλλ’ ούτε απλήν προπόνησιν του Ολυμπιακού.
Με άλλα λόγια ο Παναιτωλικός μ΄ ένα γήπεδον που διαθέτει προσπαθεί να μονοπωλήση τον αθλητισμόν της πόλεως. Κι’ έτσι ούτε αυτός παίζει επί μήνας ολοκλήρους, ούτε τον Ολυμπιακόν αφήνει έστω και για προπόνησι.

Μ’ άλλα λόγια το Δ. Συμβούλιον του Παναιτωλικού, αφ’ ής στιγμής ανέλαβεν αρκείται στο να κρατή (σε ασφαλές μέρος) τα κλειδιά του γηπέδου.

Και ερωτώ την ΕΠΟ είναι τακτική αυτή Γυμναστικού Συλλόγου, να έχη δεμένη την αθλητική κίνισι ενός τόπου, χωρίς κανείς να μπορή να προπονηθή σε ένα γήπεδο που γίνηκε από την ενίσχυσιν ολοκλήρου του φιλάθλου κόσμου του Αγρινίου.

Παρακαλώ να ληφθώσιν οικείαι κυρώσεις δια την τακτικήν αυτήν του Παναιτωλικού. Διότι γιγάντωση δευτέρας ομάδος δια το Αγρίνιον ίσον ανάπτυξις του ποδοσφαίρου εις το μεγαλύτερον σημείον δια της ευγενούς αμίλλης.

μετά τιμής Χρ. Παπαϊωάννου, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Παναιτωλικού

Η «μετάφραση»

Ο «εργατικός Ολυμπιακός», όπως αναφέρεται η ομάδα που ίδρυσε το εργατικό κέντρο, ήταν στα πλαίσια γενικής ίδρυσης ομάδων «εργατικών» που ενθάρρυνε η δικτατορία Μεταξά. Υπήρχαν και οι «άλλοι» συνδικαλιστές και ήταν αυτοί που είχαν βρεθεί στις εξορίες και τις φυλακές, επειδή δεν ήταν φίλα προσκείμενοι στη δικτατορία.

Όλοι οι διωκόμενοι είχαν πρωταγωνιστήσει τα προηγούμενα χρόνια στην συγκρότηση του ρεύματος του «εργατικού αθλητισμού», που πανευρωπαϊκά στήριξαν τα σοσιαλδημοκρατικά και τα κομμουνιστικά κόμματα εκείνων των χρόνων. Το ρεύμα αυτό διώχτηκε ανηλεώς από τα χρόνια που προηγήθηκαν της δικτατορίας Μεταξά.

Οι διοικήσεις των εργατικών κέντρων εκείνη την εποχή ήταν απολύτως ελεγχόμενες από τη δικτατορία. Η πολιτική της δικτατορίας Μεταξά (για την οποία έχουμε γράψει αναλυτικά σε άλλες αναρτήσεις) ήταν διαλύσεις ομάδων, υποχρεωτικές συγχωνεύσεις και μετονομασίες, καθαιρέσεις διοικούντων και αθλητών αν δεν ήταν αρεστοί στο καθεστώς.

Πολλοί παίκτες αρνούμενοι να μπουν σε αυτό το νέο αθλητικό τοπίο παρέμειναν ανενεργοί (η πιθανή εξήγηση της αγωνιστικής απραξίας του Παναιτωλικού). Άλλοι και αναφερόμαστε σε πανελλαδική κλίμακα, υποχρεώθηκαν να μπουν στις αθλητικές ομάδες της ΕΟΝ (η νεολαία του Μεταξά).

Με διαχρονικά προοδευτικό πρόσημο και κοινωνικές ευαισθησίες ο Παναιτωλικός, είχε λόγους να αντιμετωπίζει το νέο αθλητικό του συμπολίτη, όχι ως κίνητρο για αθλητική ανάπτυξη, αλλά ως απειλή που «σπρώχνεται» από τη δικτατορία.
Φυσικά αυτό δεν συνεπάγεται ότι ο παλαίμαχος που έστειλε την επιστολή ήταν ενεργούμενο της δικτατορίας, αλλά η χρονική στιγμή που αυτή βγήκε, συνδυάζεται με το ιστορικό – κοινωνικό – πολιτικό περιβάλλον της περιόδου.

Από τη μεταπολεμική περίοδο ο Παναιτωλικός επανήλθε στην αθλητική δραστηριότητα και συνέχισε την πορεία του, φτάνοντας σήμερα στο σημείο να αποτελεί αθλητικό κόσμημα όχι μόνο για το Αγρίνιο, αλλά για όλη τη χώρα. Ο δεύτερος αιώνας της ζωής του αναμένεται να είναι το ίδιο και περισσότερο δημιουργικός από τον πρώτο.

Έρευνα: Νάσος Μπράτσος

Σχετικά θέματα

Ένας αιώνας ζωής και δράσης για τον δημοφιλή Παναιτωλικό (B’ μέρος) 

Ένας αιώνας ζωής και δράσης για τον δημοφιλή Παναιτωλικό (Α’ μέρος)

Κώστας Τάκος: Ο παλαίμαχος άσσος για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Παναιτωλικού

www.ertnews.gr

Διαβάστε περισσότερα… Read More