Ένας αιωνόβιος θεός του πολέμου, προϊόν συγχωνεύσεων στα γήπεδα της Αθήνας – Άρης Πετρούπολης 1926

Συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από το μακρινό 1926, που η αίγλη και η δημοφιλία του Ολυμπιακού Πειραιά, αν και νεοσύστατος το 1925, τροφοδότησε την έμπνευση φιλάθλων στην περιοχή της πλατείας Αττικής, ώστε να δημιουργήσουν τον Ολυμπιακό Αθηνών και αυτός με ερυθρόλευκα χρώματα.

Έναν αιώνα μετά η μετεξέλιξη του συλλόγου, βρίσκεται στον Άρη Πετρούπολης, που αγωνίζεται στη Γ’ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών και έχει κρατήσει σαν χρονολογία ίδρυσης αυτή του ποδοσφαιρικού του προγόνου, που είχε αριθμό μητρώου 9 στα αρχεία της ΕΠΟ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Ολυμπιακός Αθηνών «φιγουράρει» στον αθλητικό τύπο της μεσοπολεμικής περιόδου, καθώς έδινε αρκετούς αγώνες στα αθηναϊκά γήπεδα.

Γείτονάς του ο λίγο μεταγενέστερος Άτλας Θυμαρακίωνπου ιδρύθηκε το 1928 με βάση του την ομώνυμη περιοχή, που για τους μη γνωρίζοντες βρίσκεται αρκετά κοντά στην πλατεία Αττικής. Ο Άτλας είχε κιτρινόμαυρα χρώματα και ήταν η ομάδα που αγάπησε και έπαιξε για λίγο, λόγω προβλημάτων υγείας, ο μεγάλος ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

Στην αμέσως μεταπολεμική περίοδο των πολλών προβλημάτων – όχι μόνο αθλητικών – που άφησε πίσω της η περίοδος της κατοχής, οι δύο γείτονες αποφάσισαν να συγχωνευτούν το καλοκαίρι του 1946 με το όνομα Άρης Αθηνών (Σύνδεσμος Φιλάθλων Αττικής “Άρης” Αθηνών). Εκείνα τα πρώτα χρόνια οι ομάδες πριν συγχωνευθούν είχαν τις εξής συνθέσεις:
ΑΤΛΑΣ: Μανικιώτης, Κώνστας ΙΙ, Παϊκόπουλος Γ., Κοντογιώργος, Μιχαηλίδης, Καζάκος, Θεοχάρης, Μανωλάς, Τσαλαβούτας Ι., Τσαλαβούτας Α., Φαμελίτης, Βαθρακοκύλης, Κωνσταντικόπουλος, Χωματάς και άλλοι.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΘΗΝΩΝ: Καραπιπέρης, Καπελίδης, Κοντίνος, Αντάρτης, Βλάχος, Σφακιανάκης, Δαρκαδάκης, Πρωτονοτάριος, Εισαγγελέας, Πασσάς, Καλαμπαλίκης, Γιεζέπης, Αρχοντής, Κοφηνάς και άλλοι.

Ο Άρης Αθηνών αγωνίστηκε στη Β κατηγορία Αθήνας το 1946-47 και ήρθε δεύτερος ενώ το 1947-48 ήρθε πέμπτος. Διέθετε τμήματα μπάσκετ και βόλεϊ, μάλιστα το μπάσκετ είχε πάρει μέρος στο κύπελλο «Μαντέλλου», σημαντική διοργάνωση των χρόνων εκείνων με οικοδεσπότη τον Τρίτωνα και μάλιστα οι Αρειανοί κατέβασαν τρεις ομάδες ανδρών, εφήβων και παίδων, με το εφηβικό να παίρνει το κύπελλο στη συγκεκριμένη κατηγορία των εφήβων. Οι παίκτες της Α’ ομάδας στο μπάσκετ ήταν οι: Φιλόσοφος, Ράμμος, Ράγας Ι, Ράγας ΙΙ, Δεληγκούρας, Γάσπαρης, Μπουριώτης, Μπούρας, Σαριγιάννης, Κυμπούρος, Τζούρας και Θεοφίλης.

Στην Α’ ομάδα του Άρη Αθηνών έπαιζαν οι: Καραπιπέρης, Μανικιώτης, Κοντίνος, Κώνστας Δ., Κώνστας Κ., Γιαννίτσης, Φαμελίτης, Βλάχος (αρχηγός), Αντάρτης, Τζιβελέκης, Κοντογιώργος, Καζάκος, Πρωτονοτάριος, Άρχοντής, Δαρκαβάκης, Κέκεσης, Σκιαδάς, κλπ

Β’ ομάδα: Δράκος, Τολάκης, Σταυράκας, Ευθυμιάδης, Φραντζής, Τσακοπιάκος, Μπάκης, Φωτιάδης, Πετράς, Κροκιδάς, Βασιλόπουλος, Δαδάνης (αρχηγός), Καρελιώτη, Σελετόπουλος, Κουλουμούσης και άλλοι.
Αλλά η φτώχεια φέρνει γκρίνια που λέει και η λαϊκή ρήση, δύσκολα μαζεύονταν τα λειτουργικά έξοδα και χωρίς γήπεδο έστω και για προπόνηση ο βραχνάς έσφιγγε όλο και περισσότερο.

Αδιασταύρωτες πληροφορίες κάνουν λόγο για συμμετοχή πρώην μελών του ΕΑΜ στη διοίκηση του συλλόγου και λόγω της μετεμφυλιακής και μετέπειτα εμφυλιοπολεμικής περιόδου, της επιλογής του ονόματος του θεού του πολέμου.

Ισχυρή ένδειξη για τις πληροφορίες αυτές, αποτελεί, ότι μερικά χρόνια αργότερα ο τότε κοινοτάρχης και μετέπειτα Δήμαρχος της σχετικά μακρινής Πετρούπολης και προσκείμενος στην ΕΔΑ (ο ίδιος μέλος του ΚΚΕ και υποψήφιος βουλευτής σε εκλογικές αναμετρήσεις) Νικόλαος Παξιμαδάς, υποσχόμενος εξεύρεση- άμεση δημιουργία γηπέδου και μάλλον έχοντας διαύλους επικοινωνίας με μέλη της τότε διοίκησης της ομάδας (υπήρξε και άλλη πρόταση από τους Αγίους Αναργύρους να πάει η έδρα της εκεί που ήδη υπήρχε γήπεδο) την έπεισε να μετακομίσει το 1966 στην Πετρούπολη και έτσι προέκυψε ο Άρης Πετρούπολης, που όμως για πολλά χρόνια δεν κατόρθωσε να έχει σταθερή έδρα, αφού τα σχέδια του Παξιμαδά για το γηπεδικό δεν ευοδώθηκαν άμεσα.

Για την ιστορία ο Παξιμαδάς ήταν φίλαθλος και το 1930 σε ηλικία 18 ετών ίδρυσε τον αθλητικό Όμιλο «Ηφαιστία»., στη Λήμνο την ιδιαίτερη πατρίδα του. Επί δικτατορίας καθαιρέθηκε από τη χούντα και στη συνέχεια πέρασε στην παρανομία, αφού μεταμφιεσμένος σε ιερέα κατάφερε και διέφυγε για ένα διάστημα στη Βουλγαρία.

Έχουν καταγραφεί ανεπίσημοι αγώνες σε περιοχές της Πετρούπολης που σήμερα είναι πλατείες, με τη συμμετοχή ενός δυναμικού νεολαίου της εποχής, που αργότερα έγινε γνωστός ευρύτερα, ήταν ο Τάσος Μητρόπουλος.

Να πούμε ότι πριν την μετακόμιση στην Πετρούπολη, ο Άρης έδινε επίσημους αγώνες σε γήπεδα όπως αυτό της Ριζούπολης, ενώ σταθερό σημείο προπόνησης ήταν ένα γήπεδο που δεν υπάρχει πια και το είχαμε παρουσιάσει σε παλαιότερη αναφορά μας, το γήπεδο Ρεκόρ» επί της οδού Αχαρνών, πολύ κοντά στον Άγιο Νικόλαο.

Η μεταπολεμική Αθήνα της αντιπαροχής και οι πληθυσμοί που συνέρρεαν σε αυτή, κατάπιαν πολλά γήπεδα, άλλα οργανωμένα και άλλα στο επίπεδο της αλάνας. Αυτό έπαθε και ο έτερος της συγχώνευσης ο Άτλας που έπαιζε στο χώρο που σήμερα είναι η πλατεία Θυμαρακίων. Τσιμέντο – ποδόσφαιρο, σημειώσατε 1 και μάλιστα με γκολ από τα αποδυτήρια.

Κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του 1980 δημιουργήθηκε γήπεδο στην Πετρούπολη και απέκτησε στέγη ο Άρης Πετρούπολης.

Έχει αγωνιστεί σε εθνικές κατηγορίες και σε τοπικά ερασιτεχνικά, ενώ στο παρελθόν αγωνίστηκε άλλα διετέλεσε και πρόεδρός του ο μη ευρισκόμενος στη ζωή δικηγόρος Αλέξης Κούγιας.

Με μακρινούς προγόνους του, παππούδες του θα λέγαμε, τον Ολυμπιακό Αθηνών και τον Άτλαντα Θυμαρακίων και πατέρα τον Άρη Αθηνών, ο Άρης Πετρούπολης συνεχίζει την πορεία του, αιωνόβιος πλέον.

Έρευνα: Nάσος Μπράτσος

www.ertnews.gr

Διαβάστε περισσότερα… Read More